In het kort.

Er zijn in de Amsterdamse Waterleidingduinen relatief weinig konijnen.

 

Konijnen houden het duin open, vogels profiteren hiervan.

 

Doordat er weinig konijnen zijn moeten grote grazers (runderen, schapen etc) het werk doen. Overal zijn daarom ontsierende hekken nodig.

 

Roofvogels worden als circusdieren in kooien gestopt, leven aan een korte lijn.

 

 

Valkeniers in de AW duinen.

Al vele jaren jagen 2 verschillende valkeniers met behulp van een havik, fret en hond op konijnen in de Amsterdamse Waterleidingduinen (AWD). Zij jagen daar met een jachtvergunning die verstrekt wordt door Waternet!

 

 

 

 

Help mee deze plezierjacht te stoppen!

Stuur hier verantwoordelijk wethouder van Poelgeest een bericht met uw mening hierover.

 

 

 

 

De argumenten tegen jacht op konijnen met roofvogels op een rij

(auteur H. Vader, vogelwerkgroep Zuid-Kennemerland)

 

Het jagen op konijnen dient geen enkel doel.

Het is pure plezierjacht. De plezierjacht is al in 1984 verboden in de AWD. Vele klachten van het publiek en natuurbeschermingsverenigingen over de plezierjacht in de AWD hebben de gemeenteraad van Amsterdam doen besluiten om deze jacht op hun grondgebied niet meer toe te staan. Het is dan ook onbegrijpelijk, dat de beheerder van de AWD (Waternet) toch vergunning geeft om op konijnen te jagen. Het is de vraag of de gemeenteraad van Amsterdam daarvan op de hoogte is.


In het hele kustgebied van Nederland klaagt men al jaren over een te lage konijnenstand. De konijnen zorgden er in het verleden voor, dat vooral de open duinen ook open bleven door hun voortdurende geknabbel en gegraaf. Daardoor hielden zij een uniek biotoop in stand, waar vele vogels van de Rodelijst van profiteerden. Ook kleinschalige verstuivingen zorgden voor voldoende dynamiek, waardoor het terrein geschikt bleef voor pioniersoorten onder de flora en fauna.

 

Door ziekten gingen bijna alle konijnen dood en de open duinen groeiden in snel tempo dicht.
De meeste terreinbeheerders, waaronder ook Waternet (beheerder van de AWD) gingen er toe over om grote oppervlakten van het duin te maaien of te plaggen om weer open duin te creëren. Omdat deze maatregelen toch niet het gewenste effect opleverden ging men ook over op begrazing. In de AWD werden runderen, schapen en moufflons ingezet. In andere duingebieden werden ook nog meerdere soorten paarden, geiten en zelfs wisenten bij de begrazing ingezet.


Al deze grotere grazers moeten in toom gehouden worden door afrasteringen. Alleen al in de AWD werden een tiental kilometers afrastering geplaatst. Dat is geen fraai gezicht en werkt versnipperend.
Al deze maatregelen kosten honderdduizende euro’s per jaar. Dan is het op zijn minst belachelijk dat Waternet toch nog toestaat dat de natuurlijke grazer, zoals het konijn bejaagd wordt.

 

Roofvogels zitten hun leven om wille van de jacht opgesloten of aangelijnd.

Valkeniers hebben per definitie één of meerdere (soms tientallen) roofvogels in hun bezit. Dat is voor deze vogels geen pretje, want zij horen in de vrije natuur thuis. Daar kunnen zij hun eigen instinct volgen tijdens hun jacht. Nu wordt de roofvogel, door training, kunstjes geleerd zodat zij bij hun “baas”terug komen en ook nog hun prooi afstaan. Het grootste deel van hun leven zitten zij aan een riem van 50 cm of in een veel te kleine kooi.

 

Er zijn maar een paar valkeniers in Nederland die ook wat goeds doen voor roofvogels. Zij hebben dan een roofvogelopvang voor gewonde roofvogels en zetten hun kennis, tijd en geld in voor revalidatie van gewonde vogels. Nadat ze weer genezen zijn en zelf weer hun prooi kunnen vangen worden deze roofvogels weer in de natuur terug gezet.

 

Een andere groep valkeniers zijn tevens roofvogelhouder. Dat zijn diegene die meerdere tot een tiental roofvogels houden. Hiervan zijn de meeste geen jachtvogel, maar worden gebruikt om demonstraties mee te houden op een roofvogelshow. Dat is een soort circus met gieren, arenden, havikken, buizerden, valken, oehoe’s, sneeuwuilen en vele anderen. Daarbij zijn ook vaak uitheemse roofvogels en uilen.

 

Voor het publiek ziet het er allemaal spectaculair uit, vooral in een omgeving van een kasteel of jachtslot. Dat is dan ook de periode waar deze demonstraties thuis horen, in de middeleeuwen! De toeschouwers van een valkenier of tijdens een roofvogelshow beseffen niet hoeveel leed er aan vooraf is gegaan voor men de roofvogel zover had, dat hij deed wat zijn “baas” wil. Dat gaat vaak met uithongering gepaard en vele van deze gehouden roofvogels worden niet oud. Bijkomende effecten zijn dan ook nog, dat men de roofvogelhandel in stand houdt, want waar vraag naar is, zal aangeboden worden.


In Nederland zijn alle roofvogels beschermd. Toch worden jaarlijks vele roofvogels geschoten of vergiftigd, maar ook velen nesten worden uitgehaald zowel met eieren als jongen. Die komen dan later als “eigen kweek”op de markt of bij een valkenier/roofvogelhouder.

 

Het lijkt erg onschuldig en educatief, als het publiek dicht bij roofvogels kan komen (zelfs op de hand). Maar het gevolg is zeer negatief, want het ontaard in het “Harry Potter effect”. Er zijn altijd lieden die aangetrokken worden tot deze roofvogels en ze zelf ook willen hebben. Niet gehinderd door enige kennis schaffen zij b.v. een kerkuil aan. Deze wordt dan lekker in een kooi gestopt en in het licht gezet (want anders zie je hem niet). Dat is geheel tegennatuurlijk en de uil zal zeer gestrest, niet lang leven. Als de uil geluk heeft, krijgt hij nog wel het juiste voedsel, waardoor zijn dood nog iets uitgesteld wordt.

 

Kortom, het jagen met een havik op konijnen dient geen enkel doel en zal alleen maar negatieve gevolgen hebben. Het feit dat Waternet tijdens hun open dag ook een valkenier uitnodigde om met roofvogels een show te geven, toont aan dat men niet nagedacht heeft over de eventuele gevolgen van dit evenement.